Violinist

Het jonge aanstormend talent!

Door Gerard de Winter, toegevoegd op 14-6-2016

Op vrijdag 27 mei 2016, speelde ik in het Belgische Eeklo mijn laatste externe clubpartij dit seizoen. In de 10e en laatste ronde van het K. Ledegancktoernooi(*). Op bord 5, het achterste bord in ons team S.K. Den Eik Assenede. In de match Den Eik Assenede 1 - Evergem 1, moest ik de degens kruisen met een heel jong 11-jarig Vlaams supertalent; tenminste dat is mijn mening. In juli wordt hij 12. De partij was onderhoudend, interessant en zeker niet foutloos. En foutloos is het bij mensen, ook bij grootmeesters, eigenlijk nooit. Gelukkig maar.

Ik werd vooraf enigszins gewaarschuwd, maar zei tegen Den Eik-clubicoon Luc Haers: "Ik kijk slechts naar het bord"... Welnu, dat was wel nodig ook! Na 21 zetten was ik er van overtuigd dat deze jonge knaap, Rune Liveyns, een goede en wellicht sterke schaker gaat worden. Dat voel je, en het komt meestal uit. Hij speelde aanvankelijk snel, jonge spelers eigen, maar toen de stelling erom vroeg trok hij gerust een kwartier uit om 'diep na te denken'. Die opmerkelijke volwassenheid, nu al, in zijn spelbenadering! Schitterend... en het gaf mij de gelegenheid om, toen hij gelukkig een tijdje aan het nadenken was, even op adem te komen en wat rond te lopen.

Rune Liveyns

Rune Liveyns, supertalent?

Ik heb dat spelen tegen een 'jong talent' meerdere malen meegemaakt. Onder andere tegen een piepjonge Anne Haast in één van de HZ-toernooien. Ondanks dat ik een pion voor stond, kan ik me nog herinneren, werd ik zo zenuwachtig dat ik maar remise aanbood?! Ze nam het aan, maar de hele familie Haast snapte niets van mijn remisebod. "Je staat toch gewonnen" opperden ze en lieten het zien in een overtuigende analyse in de HZ-bar. Anne werd 2 jaar geleden met grote overmacht Nederlands kampioen!

Remise? Daar had hij helemaal geen zin in.

Ook nu bood ik na de 31e zet remise aan, zodat we in ieder geval, als hij het aannam, de wedstrijd gingen winnen. Een onzin reden natuurlijk. De wedstrijd gingen we toch wel winnen... Achteraf stond ik op het moment van mijn bod (volgens Fritz) bijna gelijk, na compleet verloren te hebben gestaan. Ik voelde me eigenlijk niet meer zo zeker. De stelling was tricky. En het kon nog alle kanten uit. De jongeling weigerde de remise, had daar helemaal geen zin in en wilde alleen maar verder spelen. Ik voel de kracht weer toenemen en we kromden beide nog eens de ruggen...

Rune Liveyns

Rune mocht ook al aantreden tegen dan niemand minder dan oud-wereldkampioen Anatoly Karpov

Wit: Gerard de Winter (Den Eik Assenede)
Zwart: Rune Liveyns (Evergem)

De snelle opkomst van de schaakcomputer

schaakcomputer

Een van de eerste schaakcomputers..., het lijkt een beetje op zo'n grijpmachine op de kermis.

Vroeger, en dan spreek ik over zo'n 20 tot 30 jaar geleden, had je het bekende Aegon-toernooi, met mens tegen computer. Een aantal grootmeesters, meesters en sterke hoofdklassers bonden de strijd aan met het 'ding'. Dat kon toen nog omdat de toenmalige computers nog niet zo sterk waren als ze nu zijn. Het toernooi was derhalve gedoemd te eindigen. Heden ten dage tegen een computer spelen, zelfs voor een grootmeester al geen peulenschil, is niet leuk meer. Zelfs op zakformaat hebben ze nu al een rating van ruim 2600 elo.

Dus heden ten dage wordt 'het monster' vooral na de partij gebruikt om te analyseren. En vóór de partij, bij de voorbereiding. Inderdaad, om de tegenstander te bespioneren. En dan heb ik het niet eens over wat de computer verder allemaal in zich heeft, een database aan openingen en partijen die vroeger met een bepaalde opening gespeeld zijn. Met een enkele klik op te vragen.

schaakcomputer

Met een app op je smartphone!

Je merkt het tegenwoordig vooral bij de jeugdspelers die serieus studeren. Ze zijn zo ongelofelijk op de hoogte, vooral in de opening. Voor oudere spelers, zoals ik, een vreemde gewaarwording. Effectief te merken in bovenstaande partij. Over een paar jaar - als ik 64 jaar ben - gaat Rune, mochten we elkaar weer ontmoeten, mij wellicht een oorwassing geven van Eeklo tot Tokio! Als hij het schaakspel trouw blijft tenminste...

Karel Lodewijk Ledeganck

Tot slot nog een stukje Vlaamse geschiedenis. Over de naamgever van het K. Ledegancktoernooi. Wie was hij eigenlijk?

Ledeganck

(*) Karel Lodewijk Ledeganck (Eeklo, 9 november 1805 - Gent, 19 maart 1847) was een Vlaams dichter.
Hoewel van eenvoudige arbeidersafkomst wist hij zich op te werken, voornamelijk door zelfstudie. Karel Lodewijk is begonnen als arbeider in een linnenweverij en later werd hij hulpklerk op het Gentse stadhuis. Nu had hij wat meer vrije tijd en studeerde aan de Gentse Hogeschool, waar hij in 1835 het diploma in de rechten behaalde. Zo werd hij benoemd tot vrederechter, en later in het jonge België tot inspecteur onderwijs benoemd. Hij was ook lid van de "provinciale raad" en bereikte het hooglerarenambt in 1845 aan de toen nog Franstalige Universiteit Gent.

Zijn literaire doorbraak maakte hij in 1838 met de bundel Bloemen mijner lente. Zijn eerste werk stond onder de invloed van de Engelse en Franse romantiek, meer bepaald van Byron en Lamartine. Zijn latere gedichten waren eerder pessimistisch.
In 'De drie zustersteden' van 1843 zingt hij de lof van Gent, Brugge en Antwerpen. Het werk kreeg een grote weerklank, al was zijn lezerspubliek (de geletterde Vlaming) in die tijd eerder beperkt in omvang; het werk kreeg het epitheton het dichterlijk evangelie van de Vlaamse Beweging, want het bezingt volk en land. Daarmee schreef Ledeganck zich in bij de galerij der voorvechters van de taalstrijd van het eerste uur. De romantische taal komt in de eenentwintigste eeuw enigszins gezwollen en pathetisch over, maar was kenmerkend voor die periode.

Daarnaast maakte Ledeganck zich verdienstelijk door het vertalen van Belgische (toen nog eentalig Franse) wetteksten naar het Nederlands. Hij werd begraven op de begraafplaats Campo Santo te Sint-Amandsberg (Gent). In Gent is de Karel Lodewijk Ledeganckstraat naar hem vernoemd. Op wandelafstand van het Station Gent-Sint-Pieters ligt in deze straat een gedeelte van de faculteit Wetenschappen van de Universiteit Gent, de plantentuin van de universiteit en het departement lerarenopleiding van de Hogeschool Gent.
In Eeklo staat het standbeeld van Karel Lodewijk Ledeganck op het naar hem genoemde plein. In de Sint-Christoffelstraat in Gent is een gedenksteen te zien boven de ramen van het gelijkvloers.

Ledeganck