bordenmeisje


Bespiegelingen

Door Gerard de Winter, toegevoegd op 9-10-2014




Als je wat ouder wordt en zelfs geen loonslaaf meer hoeft te zijn, ga je nadenken. Tijd zat ineens. Nadenken in de herfst van je leven over wat voorbij is gegaan en waar je nu staat. Je maakt een soort van inventarisatie over 60 jaar. Op allerlei gebied. Derhalve een terugkijken over wat je er van gemaakt heb?!
Soms uit zich dat in fijn verweven mijmeringen van leuke gebeurtenissen, maar meestal zijn het de moeilijke momenten in het leven die in je gedachten nog het meest 'blijven hangen'.
De bittere herinneringen op het werk, ziekte en de (veel te snelle) dood van dierbaren. Kortom, de pijn van teleurstellingen. Kom op Gerard, niet zo somber, zo slecht heb je het toch niet? Dat niet, maar het laatste gedeelte van je leven is meestal niet de prettigste, historisch gezien en ja, kijk maar om je heen. Gelukkig zijn het altijd weer vrienden die me weer wat opbeuren! Dank daarvoor.

Bezigheden

Een grote hobby of bezigheid van mij, naast muziek maken en kunstzinnig zijn, is het schaken. Ja, ook het schaken van een mooie vrouw is een plezante bezigheid, maar ik bedoel in dit geval het spel. Het spelen van schaakpartijen en af en toe ook het meehelpen met organiseren. Schaken doe ik eigenlijk al heel mijn leven, nou ja, vanaf mijn 10e jaar toen mijn broer Leo de spelregels uitlegde. En zeker ook het schrijven erover, dit stukje bijvoorbeeld.

Onlangs kocht ik een boek, een dikke pil, met de titel “Zwart op Wit, verslag van een schakersleven”. Het gaat over het wel en wee van grootmeester Paul van der Sterren, gedurende zijn schaakloopbaan.

zwart op wit

Lezenswaardig, inhoudrijk en in optima forma geschreven. Van der Sterren is één van de vele schakende schrijvers in ons landje die makkelijk en onderhoudend iets kan vertellen. Hij laat zijn zielenroerselen de vrije loop en zodoende komt het 490 pagina's tellende boekwerk op mij over als een in alle eerlijkheid geschreven (schaak)levensverhaal. Oké, hij schaakt nog amper, dus het schrijven komt dan nog meer in beeld. Zelfs zonder de vele partijen te willen naspelen is deze 'schaakbestseller' een absolute aanrader.

Kleinmeesterkoerier

In mijn opbergkastje heb ik nog alle edities van de 'kleinmeesterkoerieren' bewaard. Kleinmeester, o sorry, wel kleinmeester met een kleine 'k' geschreven. Want zeg nou zelf, kleinmeester zijn we en blijven we meestal. Uitzonderingen daargelaten (IM Koen Leenhouts). Maar clubblaadje is toch GROOT geworden, we worden zelfs door de KNSB genomineerd als mooiste c.q. beste blad van Nederland. Maar laten we eerlijk zijn, er waren nog veel betere en mooiere bladen in het land. Echter, de nominatie was toch een soort erkenning. De eerste uitgave van de 'kleinmeesterkoerier', het heette toen nog 'kleinmeesterkrant of, als u dat wilt de kleine meesterkrant’, en is gemaakt in 1976 door oud-leden Bas de Melker en Peter Risseeuw. Zij brachten het, met vele medewerkers maar zonder mij, 1 keer uit. Computers en printers met de mogelijkheden van nu had je toen nog bij lange na niet; het werd een heuse gestencilde uitgave met diagrammen die je maar liever overslaat. Echter, sowieso een prachtig gedateerd document.

kleinmeesterkrant

De latere kleinmeesterkoerieren, koerier vonden we toch beter klinken dan krant, verschijnen van april 1990 tot november 2009 met 3 edities per jaar en met 20, 24 of 28 pagina's. Daarin schrijven diverse leden. In de eerste uitgaven wordt steevast begonnen met 'Melissa' over de belevenissen van Henk Nieuwenhout zijn kleindochter... hele leuke stukjes wat overigens niets met schaken te maken had. Maar daar tegenover een verslag van Koen Leenhouts over een jeugdtoernooi in Zweden alwaar hij als toptalent van Nederland naar uitgezonden werd. Uiteraard heel veel mededelingen van Piet Leenhouts en de wedstrijdverslagen van ene Gerard de Winter. Ook het eindredacteurschap nam ik op mij, dat hield in het verzamelen van de artikelen maar ook het in elkaar zetten (grafische opmaak en monteren) en afwerken van de het blad. Veel werk, elke keer weer het krantje in elkaar 'knallen'. Maar ik heb het altijd graag gedaan, dat zondermeer.
Ik typ nu mijn stukjes - de scherpe pen is enigszins milder geworden, hoorde ik iemand zeggen -, mail ze door naar webmaster Simon Provoost, en die zorgt ervoor dat ze keurig op de site te lezen zijn.

Kroegentoernooi

Oké, hoor ik u nu denken, leuk even die zijweg bewandelen over de schakende schrijver of schrijvende schaker en de Kleinmeesterkoerier, maar hoe kijk je terug naar jezelf als wedstrijdspeler. Heb je wel eens een toernooi gewonnen?
Zeker geen sterk bezet toernooi. Ik heb gewoon een te lage rating, momenteel 1747 (FIDE). Een individueel toernooitje heb ik slechts 1 keer mogen winnen. In Vlaanderen, heel lang geleden. Het was een gezelligheidsrapidtoernooitje en ik had geluk op alle fronten. Ik won met een lage score van 6 punten uit 9 partijen. De tweede plaats (5½) werd bezet door maar liefst 10 of 11 spelers. Ik weet niet eens meer in welke plaats het was, dat heb ik wel meer in België en ik geloof dat de uitslag niet eens in de annalen is bijgeschreven.

Overwinningen in ploegverband zijn er wel heel wat geweest. Voornamelijk bij de Vlaamse clubs Zelzate en Den Eik Assenede (vroeger Den Eik Bassevelde). Maar de allermooiste ploegoverwinning was 8 jaar geleden - 2006 - bij het befaamde Kroegentoernooi in Vlissingen. Samen met de Vlamingen Chris Lanckriet, Mike Verkimpe en Jacob Buysse spotten we met de gevestigde Zeeuwse en Brabantse orde en wonnen we met 1½ punt voorsprong. Jacob Buysse stond 's maandags in de Provinciale Courant (PZC) vermeld als Boris Boef. Ze waren zijn naam kwijtgeraakt en hebben toen maar iets verzonnen. Ach ja, zoiets past wel bij een Kroegentoernooi.

Als vierde bordspeler, en met de laagste rating van het team Poissons d'avril, had ik de dag van mijn leven en scoorde liefst 6½ punten uit 8 rapidpartijen. "Belgen kunnen niet zo goed schaken" verkondigde een Brabantse deelnemer bij de start van het toernooi. Oei, dat hoorde toevallig ½½n van mijn Vlaamse teamleden, nou, dat hebben ze geweten! Heel plezant trouwens deze toernooien, met muziek en een drankje erbij. We schaken in een bruine kroeg (met pelpinda's), daarna in een trendy drinkgelegenheid om via het zeemanscafé te eindigen in café Vanuus. Grappig is bovendien dat je plotseling te maken heb met cafébezoekers die geïnteresseerd het gebeuren vlak bij het bord aanschouwen en soms zelfs commentaar leveren (?!).

Chess.com

Tegenwoordig speel ik, naast het gebruikelijke HZ-toernooi en de externe competities in Zeeland en Oost Vlaanderen (dat ook wordt al minder, jeugdleden gaan vóór), partijen via chess.com. Met tegenstanders over de hele wereld. Dan weer een Tjech, een Brit, een Filippijn of een Mongool. En veel Russen en Amerikanen. Soms een Australiër. Geen snelschaak, maar potjes rapid van 15 minuten plus 10 seconden voor elke zet. Ideale training voor de klassieke langzame partijen in de ZSB-competitie en toernooien.

Hieronder een onderhoudend potje waar ik best tevreden over ben. Bij chess.com speel ik onder de naam Gérard L'Hivèr. Voor- en achternaam op z'n Frans, dat klinkt wel gestroomlijnd! Bij de opponenten kom je de vreemdste namen of combinaties van letters en cijfers tegen. Hier heet hij of zij 'CTYIEW' en komt uit Maleisië.

Wit: CTYIEW 
Zwart: Gérard L'Hivèr