bordenmeisje


Het Bordenmeisje...

...met schitterende partijen van Hollandse meesters! Aflevering 2

Door Gerard de Winter, toegevoegd op 1-12-2013

Loek van Wely (Heesch, 7 oktober 1972) werd in 1990 meester en in 1993 grootmeester. Hij was 6 keer kampioen van Nederland en is Lid van Verdienste van de KNSB.

Loek van Wely begon als vierjarige te schaken. Hij leerde schaken door Marcel van Niftrik en ging schaken bij de Osse schaakvereniging OSV. Later kreeg hij training van toenmalig bondscoach Cor van Wijgerden en gold in de jaren '80 als het belangrijkste aankomende talent van Nederland. Vanaf begin jaren '90 speelde hij in een enorm aantal, meestal open, toernooien. Hij won er verscheidene, waarvan het New York Open in 1996 en het Rubinstein Memorial in 1999 het bekendst zijn. In Nederland won hij onder andere Dieren 1999, het Hogeschool Zeeland Schaaktoernooi 2000 en Lost Boys 2001. Van Wely's FIDE-rating brak in 1996 door 2600-grens en bereikte in 2001 2714. Daarna zakte die weer in en schommelt sindsdien rond de 2660, ongeveer de 30e tot 40e plaats op de FIDE-ranglijst. In september 2010 heeft Loek van Wely aangegeven zich toe te gaan leggen op Poker.

Van Wely debuteerde in 1991 op het Nederlandse kampioenschap met een 5e plaats. In 1993 eindigde hij als 8e/10e, in 1994 als 3e, in 1995 als 4e, in 1998 als 4e en in 1999 als 3e/5e. In 2000 wist hij dit toernooi voor het eerst te winnen. In 2001 deelde hij de eerste plaats met Erik van den Doel, maar versloeg deze in een barrage. In 2002 gebeurde hetzelfde, maar nu met Sergej Tiviakov. In 2003, 2004 en 2005 won Van Wely opnieuw, waarmee hij zes keer opeenvolgend kampioen werd. In 2006 eindigde hij als 3e/4e.

In 1997 deed Van Wely mee aan het eerste FIDE knock-out toernooi om het wereldkampioenschap. Hij bereikte de kwartfinale. In latere afleveringen was hij minder succesvol en werd steeds in een vroeg stadium uitgeschakeld. In 2005 bereikte hij in het FIDE World Cup toernooi de laatste zestien, maar eindigde als 14e, 2 plaatsen te kort om verder te gaan in de kandidatenmatches.

Van Wely heeft vanaf 1992 elk jaar meegespeeld in de A-groep van het Corus-toernooi (tot en met 1999 het Hoogovenstoernooi). Van 1992 tot en met 1997 eindigde hij meestal in de middenmoot, van 1998 tot 2002 in de staart. In 2003 leverde hij zijn beste prestatie in dit toernooi met een gedeelde vierde plaats. In de jaren daarna haalde hij meestal rond de 50 procent.

De volgende partij is er eentje van een piepjonge Van Wely uit het WK kadetten tot 16 jaar, gespeeld in het Oostenrijkse Insbruck. Van Wely verzorgde toen al commentaar op zijn partijen. Hier dus ook. Tegenstander in de IJslander Hannes Stefansson, die overigens wereldkampioen werd in dat toernooi.

Loek van Wely

Loek van Wely, hier in de slag met de Oekraïner Vassily Ivantsjoek.

Wit: Loek van Wely 
Zwart: Hannes Stefansson 

Johan van Mil, (26 maart 1959 - 9 november 2008) was een Nederlandse internationaal meester. Ook was hij eindredacteur van het tijdschrift Schaaknieuws en verzorgde hij schaaktrainingen.

In 1993 speelde Van Mil mee in het Open van Reykjavik en bezette de tweede plaats met 6 uit 9. In 1996 eindigde hij met 22 punten op de negende plaats van het Snelschaak kampioenschap, Jeroen Piket werd eerste met 29 punten. In 1997 nam hij deel aan het Aegon computertoernooi. Na de geboorte van zijn kinderen speelde hij voornamelijk nog competitiepartijen.
Van Mil was getrouwd met de uit Hongarije afkomstige schaakster Erika Sziva, met wie hij twee kinderen had. Sinds 1994 dreef het echtpaar een schaakboekenverzendhuis. Johan van Mil leed aan een ernstige nierziekte. Hij overleed uiteindelijk aan complicaties na een hartoperatie, namelijk door een infectie door een zeldzame maar zeer agressieve schimmel.

Johan van Mil

Johan van Mil, de veel te vroeg overleden internationaal meester

De kunst van het afmaken

Door Johan van Mil

Eigenlijk was ik het helemaal niet van plan, maar voor ik het wist zat ik half September in Oostende weer achter het schaakbord. Schaakvriend Liafbern Riemersma had aldaar al onderdak voor me geregeld in het nabij gelegen Brugge. Het was mooi weer, de speelzaal lag pal aan het strand en een paar oefenpartijtjes kon ik wel gebruiken. Ik kreeg geen spijt van deze plotselinge werkvakantie. We logeerden samen met nog 2 schakers bij een alleraardigste gastvrouw. Wat mijn stemming ook ten goede kwam was, dat ik sinds het NK Open te Dieren in juli hoofdzakelijk goede partijen speelde en er maar een van de negentien verloor. Ik was in Oostende dan ook opnieuw tevreden over mijn spel in al mijn negen partijen. Om een sterke schaker te worden zal ik echter nog iets moeten leren, hetgeen blijkt uit de volgende partij. Mijn tegenstander is de jongste grootmeester ter wereld (in 1989 toertertijd - GdW) en kampioen van Engeland.

Michael Adams

Op deze foto een nog piepjonge Engelse GM Michael Adams

Wit: Johan van Mil 
Zwart: Michael Adams 

John van der Wiel

Kom niet onder John van der Wiel zijn wielen, want hij zet je mat.

John van der Wiel, (9 augustus 1959) is grootmeester.

In vogelvlucht: zijn middelbareschooltijd bracht hij door aan het Bonaventura College in Leiden. In 1976 en 1977 won Van der Wiel het Daniƫl Noteboom-toernooi in Leiden. In 1979 was hij Europees jeugdkampioen. In 1980 werd hij beroepsschaker en in 1982 behaalde hij zijn grootmeestertitel. In 1984 en 1986 werd hij Nederlands Kampioen. Van 1979 tot 2004 heeft hij 26 maal op rij deelgenomen aan het Nederlands Kampioenschap. In 2007 nam hij voor de 28e maal deel (hij werd 7e). Een record, zowel wat betreft het totaal aantal deelnames als het aantal deelnames op rij. Zijn hoogste FIDE-rating was 2590, in januari 1987, waarmee hij gedeeld 15-18e op de wereldranglijst stond.

Van der Wiel heeft deelgenomen aan twee Interzone-toernooien, Moskou 1982 en Biel 1985, in het laatste werd hij gedeeld 4-6e. Verder heeft hij negen maal deelgenomen aan de Olympiade. In Thessaloniki 1988 speelde hij aan het eerste bord, toen Jan Timman niet mee speelde. Het Nederlandse team haalde toen brons. In totaal is hij ongeveer 30 maal nationaal clubkampioen geweest, in Nederland met Volmac Rotterdam en Breda, in België met Anderlecht en in Duitsland met S.G. Porz. Hij heeft deelgenomen aan de Europa-Cup 1999 Belgrado met Panfox Breda. In 1981 werd hij eerste in de Grootmeester B-groep van het Corus-toernooi. Toernooioverwinningen onder andere Århus 1983, Oostende 1983, Novi Sad 1982, San Bernardino 1986, Amsterdam OHRA 1987, Baden-Baden II 1992, Elgoibar 1998. In 2010 won hij het 2e Masters toernooi van het Schaakfestival Brasschaat, dat toen de 10e editie beleefde.
Van der Wiel was hoofdredacteur van Schaaknieuws tot het in 2009 werd opgeheven. Hij is tevens een fanatiek bridger.

Wit: John van der Wiel 
Zwart: Andrzej Filipowicz 

In de volgende partij zijn de aantekeningen van grootmeester Viswanathan Anand uit India.

Wit: Vishy Anand 
Zwart: John van der Wiel 

Als uitsmijter van deze weer boeiende aflevering een spectakelpotje. Gespeeld tijdens het NMB Pinksterweekend schaaktoernooi van BSG (Bussems Schaakgenootschap) in 1987. Hoofdklasser Ton van der Heijden van BSG, ik weet het, hij is geen meester maar vooruit dan maar voor deze ene keer, jaagt de Britse GM Anthony Miles de stuipen op het lijf met een torenoffer. Jammer dat Van der Heijden 23.c4! miste, want wie weet hoe het dan had afgelopen. De langharige melk drinkende grootmeester neemt vanaf de 23e zet het initiatief over en laat die niet meer los.

Anthony Miles

Anthony Miles, hier in 1976. Hij overleed slechts op 46 jarige leeftijd.

Wit: Ton van der Heijden 
Zwart: Anthony Miles