ScheldeSchaak naar tweede nederlaag

Door Gerard de Winter, toegevoegd op 14-10-2015

Het eerste thuisduel van ScheldeSchaak is in het schitterend verbouwde en ruime lokaal aan het Edvard Grieghof in Terneuzen. Tegenstander, en onze gast die middag de 10e oktober 2015, is Souburg 2. Ik zie bij hun binnenkomst veel 'oude' bekenden in die ploeg en besef dat we het niet makkelijk gaan krijgen. Maar dat was tegen Middelburg eigenlijk ook al zo. Als ik de ranglijst na 2 gespeelde ronden bekijk en tevens de gemiddelde teamratings, komt het degradatiespook nu al om de hoek kijken...

Na de gebruikelijke plichtplegingen vliegen enkele ScheldeSchakers er weer stevig in. O.a. Ariaan Oosters en Henry Flikweert. Ariaan deed zijn belofte, op de heenweg in de auto, gestalte en haalde het koningsgambiet van stal. Het werd een tamelijk scherp gevecht, tegen de voorzitter van de ZSB, Albert Vermue, wat uiteindelijk in remise eindigt.
Henry, met zwart nota bene, bezorgt opponent Martin de Bock al direct bij de start heel wat zweetdruppels en had op de 9e zet (!) reeds beslissend kunnen toeslaan. Wat er daarna gebeurde... enfin, we laten u de zetten zien. Henry, hij kan gelukkig tegen een stootje, strompelde hoofdschuddend de toernooizaal uit.

Wit: Martin de Bock (Souburg 2)
Zwart: Henry Flikweert (ScheldeSchaak)

Goed, uw verslaggever flitst er na de 2–6 nederlaag kort samengevat even snel doorheen. Peter de Putter verloor na een toch goed en agressief gespeelde opening enkele pionnen. Dat kon hij niet meer recht zetten. Adri Paauwe zette zijn partij wel heel verdedigend op. "JP" van Gemert weet daar over het algemeen wel raad mee. Ook nu. Ikzelf, schrijver dezes, voelde zich al een paar dagen niet fit - nou èn, ook Ariaan had iets... - en gaf in een iets betere stelling op de 25e zet al remise?! Nina de Putter verspeelde al vroeg in de partij een stuk - gevalletje overbelasting - en hoewel ze verder vocht met zo scherp mogelijk spel kwam het toch niet meer goed. Ze kreeg na de partij nog een mooi compliment van tegenstander Cuperus, al weet ik niet zeker of ze dat nog heeft gehoord. Als laatste, op bord 1, was Kees Freeke nog bezig. Zijn stelling was al een tijdje -6.75 en helaas moest hij zijn 2e nederlaag incasseren. Johan de Meester - what's in a name - won, als enige ScheldeSchaker, op fraaie wijze zijn partij. Zijn tegenstander, Max Toetenel, werd steeds nerveuzer wat goed te zien was aan zijn rode hoofd, en deed soms onbegrijpelijke zetten. Het deed echter niets af aan de prestatie van de Bressiaander.

Wit: Johan de Meester (ScheldeSchaak)
Zwart: Max Toetenel (Souburg 2)

De andere uitslagen: Middelburg 1 - D.Z.D. Kruiningen 1 5-3 en H.W.P. Sas van Gent 4 - Z.S.C. Zierikzee/Scherpenisse 4-4. Op zaterdag 7 november a.s. spelen we in Oostburg tegen het 4e van Het Witte Paard.

        Scheldeschaak - Souburg 2        2 - 6

1.      K. Freeke     - P. van Rooijen	 0 - 1
2.      J. de Meester - M. Toetenel	 1 - 0
3.      G. de Winter  - C. Schoor	 ½ - ½
4.      A. Oosters    - A. Vermue        ½ - ½
5.      P. de Putter  - R. Steijn        0 - 1
6.      A. Paauwe     - J.P. van Gemert  0 - 1
7.      H. Flikweert  - M. de Bock       0 - 1
8.      N. de Putter  - S. Cuperus       0 - 1

De sage van de Vliegende Hollander

de vliegende hollander

Terneuzen, stad met de sage van de Vliegende Hollander

Er zijn diverse varianten met fantastische verhalen over de sage van ‘De Vliegende Hollander’.
Sagenexpert Theo Meder van het Meertens Instituut heeft hierover zijn eigen gedachten. Is dit een definitieve bijstelling? Het komt op mij, Gerard de Winter, in ieder geval geloofwaardig over.

De waarheid is dat:
A.: de Hollanders in het verleden geduchte zeevaarders waren, en B.: kapiteins nog wel eens een risico wilden nemen, met alle gevaren van dien.

De uitleg van Theo Meder:
"Kapitein Willem van der Decken is een goddeloze, roekeloze kapitein geweest. Want hij beging meerdere zonden. Ten eerste voer hij uit op zondag, een heilige rustdag. Ten tweede was dit ook nog eens Paaszondag, een heilige feestdag. Nog erger! Ook liet hij de stuurman vermoorden en overboord gooien. Ongehoord! Bovendien zwoer hij een eed door te zeggen dat hij 'koste wat kost desnoods eeuwig door zou varen!?' Dat heeft hij geweten!

Al deze zonden zorgden ervoor dat de kapitein door God gestraft werd. En die straf bestond uit eeuwig ronddwalen op zee en de zielen op het schip kregen nooit en te nimmer meer rust."

"Het waarnemen van spookschepen kan op twee manieren gebeuren: een schip dat door de lucht vliegt kan een wolkenformatie zijn die op een zeilschip lijkt. Of een spookschip dat op het water drijft; dat kan de luchtspiegeling van een gewoon schip zijn, of gewoon een verlaten schip of scheepswrak. Volgens gelovige zeelieden was een ontmoeting met De Vliegende Hollander een teken van naderend onheil of ongeluk."

"De sage van De Vliegende Hollander is een verzonnen verhaal. Het is een vertelling waar de christelijke boodschap dik bovenop ligt. Begane zonden worden onmiddellijk afgestraft door God. Je kunt dus maar beter gehoorzamen."
"Verhalen over spookschepen bestaan al eeuwen. Maar het verhaal van De Vliegende Hollander ontstond pas in de 18e en 19e eeuw... in Engeland! Op zeevaartgebied zijn de Engelsen en Hollanders namelijk eeuwenlang rivalen van elkaar geweest. De jaloerse Engelsen hebben het verhaal over het goddeloze Hollandse spookschip bedacht. De sage van De Vliegende Hollander is dus niet eeuwenoud en is niet uit de mondelinge maar uit de schriftelijke overlevering afkomstig."