De 3 schaakmusketiers

3 schaakmusketiers op de Karelsbrug in Praag. V.l.n.r. Olaf van der Sloot, Johan de Meester en Gerard de Winter.
De foto werd gemaakt door een Chinese toeriste.

Uit de Czech Tour: het Praag Open 2016

Tekst en foto's door Gerard de Winter, toegevoegd op 10-2-2016

Tijdens het etentje bij de Griek in Terneuzen ter ere van SVWZV's kampioenschap in de Promotieklas, mei vorig jaar, vroeg Johan de Meester me of ik misschien zin had om mee te doen aan een toernooi in Praag. Nou daar had ik wel oren naar en rond oktober beginnen we de reis te regelen. Bovendien was ik nog nooit in Praag geweest, dus een reden te meer om te gaan. Donderdag 7 januari 2016 is het zover. We vertrekken tamelijk vroeg, omdat het druk zou gaan worden vanwege een zoveelste Belgische spoorstaking. Gelukkig valt dat mee, met gevolg dat we ruim op tijd op het vliegveld - Zaventem - aanwezig zijn.

Vaclav Havel Airport

Václav Havel Airport, Praag

Het wordt een probleemloze heenvlucht, met punctuele stiptheid van de Duitse vliegmaatschappij Lufthansa. We moesten alleen op de heenreis nog overstappen in München, dus dat maakt de reis wel wat langer. Opmerkenswaardig was dat het in Brussel stevig regende, in München de zon scheen en in het reeds donker wordende Praag koud was met een 'witte' wereld. Aangekomen op Václav Havel Airport willen we, nadat we wat geld hebben gewisseld, zo snel mogelijk naar ons hotel. We besluiten om een taxi te nemen, een logische beslissing in een totaal vreemde omgeving. Direct de volgende dag komen we tot de ontdekking dat het echt veel goedkoper is om bus en metro te nemen. Met een halte - Invalidovna - vlakbij Hotel Olympik, ons onderkomen voor de komende 10 dagen.

Hotel Olympik

Hotel Olympik, een prima verblijf voor ons. In het conferentiecentrum, het onderste gedeelte, was de speelzaal ingericht.

Na inschrijving en betaling van toernooi en hotel gaan we aan het avondbuffet in de eetzaal van het hotel. De kwaliteit van het eten valt echter behoorlijk tegen en hebben er de rest van ons verblijf niet meer gegeten. Het enige minpuntje. Het ontbijt daarentegen is uitstekend met ruime keuze. We komen al snel tot de ontdekking dat het eten in de vele restaurantjes van de Tsjechische hoofdstad van goede kwaliteit is en spotgoedkoop. Voor bijvoorbeeld 250 kronen = 7 euro heb je al een goed maal, met veel vlees, wel meestal weinig groente en 2 glazen wijn erbij. Of Tsjechisch bier natuurlijk voor wie dat wil.

Karluv most

Op vrijdag 8 januari voor het eerst met de tram naar de binnenstad. Zo'n 3 kilometer van ons hotel. Na wat oriënteren met de stadsplattegrond in de hand komen we bij de 'Karelsbrug'.

Het lijkt wel of alle bezoekers in Praag maar één wens hebben: wandelen over de Karelsbrug. Alleen wanneer je 's morgens heel vroeg komt, heb je een klein kansje dat je volop de ruimte hebt op de brug. Een stoet van beelden en een kruisbeeld sieren de Karelsbrug. De brug is mooi in alle jaargetijden en heel speciaal in de winter met een dikke laag sneeuw. Dat zeggen ons de folders. De Karelsbrug is zonder twijfel één van de highlights van Praag. Als je niet over de Karelsbrug hebt gelopen, ben je niet in Praag geweest...

De Karelsbrug

De Karelsbrug. In het Tsjechisch 'Karluv most'. Een beroemde brug over de Vltava (De Moldau) in Praag. De brug ligt in het district Praag 1 en verbindt de Oude Stad met de wijk Malá Strana. In 1357, op 9 juli, om 5.31 uur, legde koning Karel IV de eerste steen.

Portretschilders, sneltekenaars, muzikanten van klassiek tot jazz (dixieland), toeristen en een stoet heiligenbeelden sieren de Karelsbrug. Iedere dag weer banen drommen toeristen zich een weg over de brug. Staan vaak even stil bij één van de kraampjes die van alles te koop aanbieden, van Boheems kristal tot zelfgemaakte oorbelletjes.

Je hebt een pianist, of een organist en dit is een 'glaswrijvenist'!

Op de foto iemand die op een bijzondere manier muziek maakt. Wij deden het, toen we nog jong waren, met 1 glas. Weet je nog? Vinger natmaken en op het randje langzaam rondgaan wrijven. En als je het goed deed kon je een toon horen.

De glaswrijvenist

Wrijvenist

Maar deze man doet het met meerdere glazen, speelt met zijn linkerhand zelfs akkoorden. Vol gevoel en op juiste toon! De toehoorders beseffen wellicht niet eens hoe moeilijk dit is. De glazen moeten ook de juiste inhoud hebben voor de juiste toonhoogte. Dus zal er af toe bijgevuld moeten worden. Hij heeft zelfs een boekje met notenschrift op een statiefje, kijk maar. We kregen een prachtig klassiek stuk te horen. Een meer dan terecht applaus werd zijn deel na afloop. Fantastisch! Wellicht een nieuw woord voor in de allernieuwste Dikke van Dale: de Glaswrijvenist...

De Karelsbrug

Elke dag weer lopen er drommen toeristen - sommigen al fotograferend - over deze brug.

Goed, na al deze wetenswaardigheden gaan eens naar het schaaktoernooi. Daar zijn we toch óók voor gekomen. Het Open Praha 2016, één van de vele toernooien uit de Czech tour. De eerste ronde op de vrijdag, aanvang 16.00 uur. Alle ronden beginnen om zo laat. We vonden het een lastige begintijd. Soms zaten we om 21.00 uur pas aan het avondeten. Om Praag te bezoeken is het wel een goede tijd, ach ja, zo is er altijd wat aan te merken.

Gelijk al een verrassing in de B-groep

In de openingsronde spelen de Tsjechische Anne Marie Koubova (1627) en de latere eindoverwinnaar Vladimir Drozdov (2010) uit Rusland tegen elkaar. In het 1e bulletin viel mij de partij al op vanwege het grote ratingverschil van de kompanen. Het breiwerkje dreigt voortijdig te eindigen in een terechte remise. Daar zou Koubova al meer dan tevreden over zijn. Maar dan verslapt plots de aandacht van de 60+er Drozdov ofwel neemt hij te veel risico (?) en schuift Anne Marie de partij fraai uit. De Praagse is mijn tegenstander in de 6e ronde (½-½).

Wit: Anne Marie Koubova
Zwart: Vladimir Drozdov

Uitzicht vanuit het vliegtuig

Reeds door de raampjes in het vliegtuig kon je zien dat we de kou tegemoet gaan.

Filip

Johan en Olaf laten glad gewonnen eindspelen uit hun handen glippen, verliezen dus beiden. Ik kom in het middenspel goed te staan tegen de jonge Pragenaar Filip Ruzicka. Ik besloot de dames te ruilen en dacht snel te kunnen afwikkelen. Dat bleek een volkomen verkeerd plan en Filip blijft goede zetten doen en maakt knap remise. Nu spreken de meeste Tsjechen, en soms ook de obers in restaurants, maar weinig woorden van over de grens. Behalve Filip, hij vindt het prachtig om zich in het Engels te uiten. Op school geleerd uiteraard, maar ook door extra cursussen! "Dan kan ik met iedereen praten, waar ook ter wereld." Voorwaar, een slim ventje, die komt er wel! Het hele toernooi hadden we regelmatig contact met elkaar en dat was best leuk. Na de laatste ronde kwam hij nog speciaal naar me toe om afscheid te nemen...

Op de zaterdag 9 januari zijn er 2 ronden. Om 9.00 en om 16.00 uur. Maar we zijn 'fris en uitgeslapen' en winnen alle drie onze partijen in deze ochtendronde. In ronde 3 wacht mij de Duitser Alexander Schneider, de nummer 1 geplaast in de B-groep (2099).

Wit: Gerard de Winter
Zwart: Alexander Schneider

Johan wint ook in de derde ronde en samen hebben we 2 uit 3. Een goede start tenminste in de B-groep. Olaf heeft het moeilijk in de A-groep die heel sterk bezet is. Hij verliest van een Tsjech met 2094.
Als je de toernooisite bezoekt (http://www.czechtour.net/prague-open/) tel je maar liefst 39 nationaliteiten. Een prachtig deelnemersveld. Ik zie ook dat er een oude bekende van het HZ-toernooi meedoet. De Duitse IM Bernd Kohlweyer (2404). In deze ronde gaat hij er toch stevig af tegen de Zuid-Afrikaanse IM David Gluckman (2219).

Wit: David Gluckman
Zwart: Bernd Kohlweyer

Uitzicht hotelkamer

Foto genomen vanuit mijn hotelkamer (14e etage). Wat een uitzicht! Veel heuvels dichtbij en in de verte, tenminste in dit gedeelte van de stad.

Op zondag 10 januari een dagje sight-seeing, maar zonder zonneschijn. Het wordt een kille grijze dag, wel droog.
De vierde ronde van het Open. Wederom loot ik een tegenstander van boven de 2000, 2014 om precies te zijn. Tegen de Hongaar Istvan Pozsonyi kom ik prima uit de opening. "Na 20 zetten had je zelfs de betere stelling" zei Istvan na de partij. Helaas ging het daarna een heel stuk minder. Achteraf gezien mijn enige nederlaag in het toernooi. Pozsonyi zou uiteindelijk als tweede eindigen in de B-groep door verlies in de laatste ronde. Met remise zou hij nog ongedeeld eerste zijn worden. Dat kwam hard aan. Ik maakte nog een praatje met hem en complimenteerde hem met zijn creatieve en goede spel, enzovoort, echter hij was ontroostbaar.
Olaf speelt remise tegen een Tsjech van 1967 elo. Johan is meesterlijk bezig en wint voor de derde keer op rij, hij heeft nu 3 uit 4. Zijn Duitse tegenstrever krijgt een paar fikse klappen om de oren.

Wit: Lorenz Wesener
Zwart: Johan de Meester
Wit: Istvan Pozsonyi
Zwart: Gerard de Winter

Albert

Maandag 11 januari. Johan en Olaf gaan met z'n tweeën de stad in. Onder andere naar een geschiedkundig museum over de tijd van toen, het ijzeren gordijn. De suppoost van het museum vertelde honderduit van die goede oude tijd, en kan die tijd, die voltooid verleden is, waarschijnlijk nooit meer los laten.
Uw reporter nam een 'rustdag' met een korte wandeling in de omgeving en een bezoek aan de 'Albert' supermarkt, op nog geen 200 meter van het hotel. Inderdaad... 'Albert', wat ik al dacht, een zustersupermarkt van onze Albert Heijn. Even gegoogeld hoe dit zit.

-

Ahold is sinds 1991 actief in Tsjechië. Met de recente overname van de vijftig Spar-winkels in het land, die werden omgebouwd tot 'Albert', werd de supermarktketen in één klap de grootste van het land. "Vijf jaar geleden was het nog steeds een uitdaging om in dit land winkels te exploiteren", vertelt Ahold topman Jesper Lauridsen. "Met wat geluk werd er winst gemaakt. Nu is het financieel onder controle en zitten we in de plus."

Albert supermarkt

De Albert-super, vlak om de hoek.

Albert is met 333 winkels in Tsjechië goed voor een jaaromzet van 1,5 miljard euro en een onderliggende operationele winst van 19 miljoen euro. Volgens Lauridsen kan de omzet van de voormalige Spar-winkels daarbij nog fors omhoog.

-

Ach ja, die omzet kan altijd omhoog... ik ben eigenlijk meer benieuwd hoe 'Appie Happie' klinkt in het Tsjechisch (?!)... ha,ha,ha.

Na het winkelen schrijf ik nog wat voor dit verslag op de hotelkamer en speel nog een paar partijtjes na uit het bulletin. Dan ga ik naar het eetcafé - waar we veel aten -, vlak om de hoek van het hotel. In Restaurace U Chcípáka bestel ik een Steak Texas Peppersauce, met friet en sperzieboontjes, en zie dat er naast me geschaakt wordt. Twee oude mannetjes (...), met steevast 2 volle pullen bier naast hun, gieren het uit als weer eens stevig geblunderd wordt. Als ik klaar ben met eten maak ik zo maar eens een opmerking over een zet... en dat had ik beter niet kunnen doen. Het oudste mannetje... nu ik dit schrijf denk ik: daar hoor ik nu toch ook bij?!... daagt me uit voor een potje. Met weer iets te drinken erbij; voor mij al weer het derde wijntje. Hij kwam met een woeste aanval in de Scandinavische opening en ik moest alle zeilen bijzetten om het tij te keren. Dat lukte met een fraaie combinatie, al zeg ik het zelf, en ik won. Hij wilde natuurlijk revanche, en ik had de grootste moeite om hem wijs te maken dat ik me moest voorbereiden op de 5e ronde van het toernooi.

Zijn vriend, die me aanspoorde om tegen het oude mannetje te spelen, zag ik later, hoog spelend aan de beste borden, terug in de A-groep. Op de woensdag was ik zijn tegenstander in de 4e ronde van het snelschaaktoernooi. Iedereen in Zeeland weet dat ik geen snelschaker ben, maar daarbuiten niet. Een glimlach verscheen op zijn gezicht. Hij herkende me natuurlijk uit het eetcafé. Had wit en ging me verpletteren, tenminste ik dacht zoiets te voelen, maar het liep anders. Hij kwam met allerlei (café)valletjes, die ik allemaal pareerde en met een mooie offercombinatie was het plots gewoon uit. Naast een snelschaakwinst op IM Koen Leenhouts, heel lang geleden, verder nooit meer zo'n mooie snelschaakpot gespeeld. Met eenzelfde glimlach als bij het begin van de partij stak hij zijn hand uit, en gaf op.

Twee potjes uit de A-groep. De Tsjech Andrei Matsenko (2347) speelt in ronde 3 in een Franse verdediging het niet zo vaak voorkomende 3...Pc6. Zijn opponent Theo Gungl uit Duitsland grijpt op de 13e zet mis waarna het zo'bn beetje eenrichtingsverkeer wordt.

Wit: Theo Gungl
Zwart: Andrei Matsenko

Een schitterend gevecht een ronde later tussen de Zuid Afrikaan David Gluckman (met wit) en de Duitser Sebastian Schmidt-Schaeffer. Op de 25e zet misrekent wit zich en plots worden de bordjes verhangen.

Wit: David Gluckman
Zwart: Sebastian Schmidt-Schaeffer

Straatbeeld

Haslinger

Eerst dacht ik dat ik tegen een Brit moest, niet GM Stewart Haslinger die ook 2x deelnemer was in het HZ-toernooi, maar zijn broer Gareth bijvoorbeeld die rond de 1800 elo heeft. Maar Ewalt Haslinger bleek een Oostenrijker te zijn. De opening, het Hollands, had ik thuis eens grondig onderzocht. Ik besloot dat als 1.d4 f5 op het bord zou komen ik direct zou antwoorden met 2.e4?! En zo geschiedde in deze vijfde ronde. De partij is een mooi avontuur, zeker niet hoogstaand en doordrenkt met regelrechte fouten. Geen computer op af sturen derhalve. Het inleveren van mijn dame lijkt een gewoonte te worden. En ik hou zo van dames. Het overkwam mij ook al in het hoofdklasseduel tegen Zie Scherpe Combinatie te Scherpenisse. Maar ook hier had ik compensatie. Afijn, hier komt 'ie:

Wit: Gerard de Winter
Zwart: Ewalt Haslinger

De B-groep

De B-groep

Stelletje arrogante mafketels

Het is al weer dinsdag 12 januari. Als je zo'n toernooi speelt sta je wel eens stil met de gedachte: wat voor dag is het ook alweer vandaag? Een ontspannende wandeling in het centrum van Praag volgt na een supersnelle metro-rit. Ik moet eerlijk bekennen; het openbaar vervoer in de Tsjechische hoofdstad is helemaal top. Je hoeft maar even te wachten en de volgende tram/metro/bus komt er al weer aan. En 's nachts staan ze maar een uur of 4 stil.

We gaan naar een museum dat verhaalt over de vele wijzen van martelingen voor gestraften en de verschillende werktuigen die men zo op de tekentafel ontwierp. Daar moet je tegen kunnen. Ze waren niet zachtzinnig toentertijd; iemand over de lengte doorzagen was een verschrikkelijke doodstraf. Iets over werk- of taakgestraften heb ik daar niet kunnen ontdekken?! Na weer eens op de feiten gedrukt te zijn wat mensen elkaar allemaal kunnen aandoen gaan we op weg naar een kop koffie. We ontdekken een groot etablissement, aan de rand van De Moldau.

Gerard

Gerard de Winter: stelletje mafketels!

We ervaren een voor ons vreemde gewaarwording over het gedrag van de obers. Wij willen onze koffie graag drinken in het restaurant, slechts gevuld met een handjevol gasten, maar dat ging niet door. We worden gedirigeerd naar een kleine bar, vol sigarettenrook, waar nog plaats is aan een piepklein tafeltje voor 2 personen. We zijn met drie, dus zal er iemand moeten staan??! Die obers zijn werkelijk knettergek, gaat er door mijn hoofd, en ik zie Olaf beginnen te koken. Na een paar onvriendelijke woorden heen en weer staan we snel weer buiten. Dacht u, beste lezer, dat één van die obers ons tegenhoudt? Welnee, ze kijken je niet eens aan... Een stelletje arrogante mafketels zijn het. 'Flexibel' en/of 'aardig zijn' en het 'gastheerschap' zijn hoofdstukken die in hun opleiding zijn overgeslagen. Het zijn lui die zich strikt aan hun opdracht houden, wellicht nog een overblijfsel uit de oude tijd. "Ze geven om niks en om niemand" verteld een Tsjech me later in de week! Maar laat ik ze niet allemaal over één kam scheren. Want gelukkig worden we in een mooie 'Kavarna' 50 meter verderop, keurig geparkeerd aan het raam met uitzicht op de rivier. Er zijn dus obers die het wèl snappen...

vartoon ober

Wenceslas Plein

Bovenste foto: de ene kant van het Wenceslas Plein en onder de andere kant. Op de achtergrond een ernorm gebouw met een torentje. Je ziet het grootste museum van Praag, helaas gesloten vanwege een opknapbeurt.

Wenceslas Plein

Tegen de sterke Duitser Mike Pflantz (2079) speel ik met het grootste gemak remise in 23 zetten. Olaf levert eindelijk een pot af alwaar zijn overwegende stelling hem een vol punt oplevert. De sympathieke Noor Kai Ortoft (2001) moet er aan geloven.

Wit: Olaf van der Sloot
Zwart: Kai Ortoft

Olaf

Olaf v/d Sloot: in zware A-groep!

Johan komt niet echt lekkertjes uit de opening en mist het initiatief wat voor hem in de vorige duels zo gewoon was. Tussenstand na 6 ronden, Johan 4 uit 6, Gerard 3½ - met daarbij 3 opponenten van 2000+ - en Olaf 2½. Allemaal met een goede toernooiprestatierating.

Wit: Jiri Svetly
Zwart: Johan de Meester

Johan

Johan de Meester: goed bezig!

Winnaar van de B-groep wordt de 60+ Rus Vladimir Drozdov met 7½ uit 9 partijen. Hieronder een partij van hem uit de 7e ronde tegen de Tsjech Miroslav Bartos. Op plek twee eindigt de door mij al eerder genoemde Hongaar Istvan Pozsonyi met 7 punten. Op de derde stek weer een 60+er, de Tsjech Josef Poborsky, ook met 7 punten. Bij de eerste 9 plaatsen in de eindrangschikking zijn maar liefst vier 60+ers te vinden!

Wit: Miroslav Bartos
Zwart: Vladimir Drozdov

Ik - GdW - had deze dag last van een ontsteking in het tandvlees. Heel vervelend en irritant. Het was te merken op het bord, met een rommelige opening waar ik iets minder stond. Ik bood maar eens remise aan, waar mijn opponent een half uur over nadacht. Dan weet je wel dat het wordt aangenomen. Johan wint in deze 7e ronde van de Tsjech Ondrej Ruzicka. Olaf verliest in de A-groep. In de 2 slotronden vallen er bij ons slechts remises. Bij Johan nog een verlies in de voorlaatste ronde. Maar hij scoort het best met 5½ uit 9 en werd beloond met een ratingprijs. Gerard, waarbij de vermoeidheid in de laatste ronden meedogenloos toeslaat, haalde 5 punten en Olaf 3½.

Ekaterina Atalik winnares A-groep

Ekaterina Atalkik

IM Ekaterina Atalik (foto: organisatie)

De verrassende winnares (!!) van de A-groep wordt Ekaterina Atalik. Ze bleef alle grootmeesterlijke mannen voor, verslaat ze als ze die tegenkomt of speelt remise met hun (2x).

Jekaterina (Ekaterina) Lvovna Atakli, meisjesnaam Polovnikova, (Rusland, 14 november 1982) is een Russisch-Turkse schaakster. Zij is zowel grootmeester bij de vrouwen als internationaal meester. In januari 2010 bedroeg haar FIDE-rating 2445 en stond zij op de 45e plaats van de honderd beste vrouwelijke schakers. Nu, in 2016, is haar rating 2378. Onder haar meisjesnaam Polovnikova speelde Atalik voor haar vaderland Rusland maar na haar huwelijk op 9 november 2005 met de achttien jaar oudere Turkse schaker Suat Atalik verkreeg zij de Turkse nationaliteit en komt zij sindsdien voor dit land uit. Met een superscore van 8 uit 9 (ongeslagen) wint ze de Praag Open 2016.
Met haar solide stijl verslaat ze in de 8e ronde de Duitse GM en 60+er Yakov Meister. Op de 33e zet ziet ze een offer en maakt het bekwaam af.

Wit: Ekaterina Atalik
Zwart: Yakov Meister

In die zelfde 8e ronde wint ook de nummer 1 op de plaatsingslijst, de Mongool Bayersaikhan Gundavaa. Deze talentvolle jongeling wordt uiteindelijk gedeeld 2e in de eindrangschikking. Hij wil dolgraag naar Vlissingen komen (HZ-toernooi) en gaf me zijn visitekaartje!

Gundavaa

GM Bayersaikhan Gundavaa (foto: Mongools persbureau)

Wit: Bayersaikhan Gundavaa
Zwart: Sebastian Plischki

Gedeeld 2e worden en direct een definitieve IM-norm scoren. Dat doet de Duitser Sebastian Schmidt-Schaeffer door in de laatste ronde de sterke grootmeester Alexei Gavrikov te verslaan.

Wit: Sebastian Schmidt-Schaeffer
Zwart: Alexei Gavrikov

De witspeler, GM Manik uit Slowakije, heeft 340 ratingpunten meer dan zijn Armeense opponent Vardan Hovsepyan. Dat zou je toch niet zeggen, als je de partij hebt nagespeeld.

Wit: Mikulas Manik
Zwart: Vardan Hovsepyan

De Prijswinnaars

De prijswinnaars van de B-groep. Met de okerkleurige broek winnaar Vladimir Drozdov. Derde van rechts Johan de Meester (ratingprijs), met rechts naast hem een wethouder van de stad Praag en helemaal rechts organisator Jan Mazuch.

De toekomstige IM Schmidt-Schaeffer, na dit toernooi, geeft ons een mooi lesje in positiespel, met als hoogtepunt zijn 21e zet: Dh5!! Daarna wikkelt hij subliem af.

Wit: Sergej Bystrov
Zwart: Sebastian Schmidt-Schaeffer
De Karelsbrug

Op de achtergrond de toren bij de Karelsbrug met verfijnd beeldhouwwerk.

De Rus Vladimir Motornov wordt er na de 24e zet al combinerend "oerend hard" afgezet door de Slowaakse IM Marian Jurcik.

Wit: Marian Jurcik
Zwart: Vladimir Motorov

Het oude stadsplein

Het historische centrum met het Oudestadsplein

Tot slot van dit artikel een fraai offerpartijtje van toernooiwinnares Ekaterina Atalik, met mat. Nu weet ik tenminste, en u ook, hoe je het beste kan reageren op de f4-opening.

Wit: Sebastian Schmidt-Schaeffer
Zwart: Ekaterina Atalik

De luchthaven

Met achter ons latend het strakke interieurontwerp van het spiksplinternieuw verbouwde vliegveld 'Václav Havel' nemen we met weemoed afscheid van Praag. Volgend jaar weer? Misschien..., maar meer kans maakt een andere 'onbekende' bestemming waar we kunnen schaken en genieten!