'WK for Oldies' in het historische plaatsje Mariánské Lázně in Tsjechië

Door Gerard de Winter, toegevoegd op 27-12-2016

Ik zag het een maandje na het Praag Open 2016 toevallig staan. Een aankondiging van het WK voor senioren. Het stond in een hoekje op een lijst met de vele toernooien die Tsjechië nu rijk is. Je kunt daar bij wijze van spreken op elk moment in het jaar wel een toernooi boeken. Maar dit toernooi, wat gekscherend ook wel het "WK for Oldies" genoemd werd, was een eenmalig gebeuren in het Tsjechische Mariánské Lázně. Volgend jaar bijvoorbeeld wordt het 27e WK-toernooi van 6-19 november in het Noord Italiaanse Acqui Terme georganiseerd. Ik mailde het idee voor deelname door naar clubgenoot en schaakvriend Johan de Meester en die had er wel oren naar. "Kunnen we zelfs met de auto, 865 km is te doen op 1 dag".

Als je door het oude gedeelte van Mariánské Lázně (Marienbad in het Duits) loopt waan je je in het verleden van zo'n 100 jaar geleden en ouder. Het ligt in een bijzonder mooie omgeving, aan de rand van het natuurgebeid 'Slavkovsky les'. Begin 19e eeuw (1808) ontstond hier een kuurcomplex, dat gevormd wordt door colonnades, parken, kuurgebouwen, prachtige hotels en paviljoens - allen verfijnd met gedetailleerde ornamenten - boven de afzonderlijke bronnen.

colonnade

Colonnade (= zuilenrij die hoofdgestel of bogen draagt.)

Er zijn in en rond het dorp vele ontspanningsmogelijkheden en sportvoorzieningen. Ook de moeite van een bezoekje waard is het nabijgelegen - in half Gotisch, half Romaanse stijl gebouwde - Tepla klooster dat dateert uit de 12e eeuw, waarvan de toenmalige abt als de stichter wordt gezien van het huidige Marienbad.

De wat oudere mens

De bezoekende vakantie- en wellnessgangers zijn over het algemeen de wat oudere mens. Ze komen er juist ook voor veel rust. Welnu, dat hebben we gemerkt. Want naast een wandeling over de Hlavni tride - de lange hoofdstraat door het oude en zeker mooiste gedeelte van Mariánské Lázně, en de vele parken -, is er 's avonds niet veel te beleven. Een sportcafé, waar je Champions League wedstrijden kon volgen op grote schermen, een Irish pub en dat was het wel. Een ideale omgeving om er te gaan schaken zal de organisatie gedacht hebben?!

Welnu, het 26e FIDE World Senior Chess Championship, met totaal liefst 480 deelnemers, was van 18 november tot en met 1 december neergestreken in dit Tsjechische kuuroord.

wandelroutes

Fraaie brede wandelroute's met veel bankjes en prachtig onderhouden parken!

Opening

De opening en de technische meeting was op zich een saaie aangelegenheid. Veel en lange toespraken en een overdreven aantal complimenten aan de organisatie. Op het eind van de meeting vernamen we dat het vrouwentoernooi van 11 ronden werd teruggebracht naar 9 ronden?! Ronduit belachelijk. De dames hebben wel verplicht onderdak (met betaling) voor 13 dagen moeten boeken. En de oplossing was zo simpel: voeg de 2 vrouwentoernooien (50+ & 65+) samen, dan wordt het één grotere groep... en komt de beste uit de leeftijdgroepen wel bovendrijven! Eigenlijk onbegrijpelijk dat niemand op dit idee kwam.

City Theater

Dit plaatje van het City Theater in Mariánské Lázně wilde ik u niet onthouden. Kijk hoe fraai. (Foto: Organisatie)

In het schitterende plaatselijke City Theater werd het vele gepraat - met vertalingen in het Engels, Tsjechisch en Russisch - drie keer aangenaam verdrongen door spetterende optredens van 2 operazangeressen. We werden overwelmd door hun aanstekelijke theatrale bewegingen en zang, die soms zo hard was (zonder microfoon) dat het af en toe een beetje pijn aan de oren deed. Dit had ik nog nooit meegemaakt en komt volgens mij door de sublieme akoestiek van het theater.

operazangeressen

(Foto: Organisatie)

Sensatie

Vijf uur naar de opening worden de eerste zetten gedaan op dit WK. En direct al een sensatie van de bovenste plank in de eerste ronde. Johan de Meester uit Bresjes weet een sterke Tsjechische speler van 2208 rating beentje te lichten. Zijn opponent nam onverantwoorde risico's, dacht wellicht over het Hollandse varkentje heen te walsen, maar moest dit met een dikke nul bekopen. Hij eindigde overigens wel bij de eerste tien in onze groep.

Wit: Johan de Meester
Zwart: Arthur Lacina

Piepende en krakende dichtslaande deur

Na mijn 0 uit 3 (wat doe ik hier eigenlijk dacht ik eventjes tijdens het diner) was ik afgedaald naar de onderste kelder van de competitie. Op bord 78, 2 na laatst, zat ik vlak naast de deur van de toernooizaal in Hotel Continental, waar de scharnieren piepten en kraakten alsof het een lieve lust was. Bovendien was er het 'kedeng' als de deur via een te slap ingestelde drammer dichtsloeg. Mijn ergernis werd steeds groter, hier was niet te schaken en ik stapte naar één van de vele aanwezige arbiters. "De organisatie wil hier niets aan doen" was hun onbegrijpelijke 'primaire' reactie. "Maar jullie toch wel" reageerde ik! Ik kwam met het voorstel de scharnieren met smeerolie te voorzien en de drammer in te stellen zodat de deur langzaam dicht ging met een klein klikje, met dus minimale irritatie voor de spelende schakers. Dit allemaal uitgelegd in mijn technisch Engels 'op z'n best' vermengd met wat 'steenkolen' Duits. Na een half uur was het euvel enigszins verholpen. De andere (klap)deur moest gebruikt worden, bij de ene 'piepende deur' hadden ze stoelen gezet zodat die niet meer open kon. Ik had er in ieder geval daarna geen last meer van. De volgende dag merkte ik dat alles perfect was opgelost. Uiteraard gaf ik de Duitse arbiter - waar ik mee communiceerde - een compliment voor zijn oplossend optreden. Mijn opponent zal het toch gezien moeten hebben waar ik mee bezig was, maar dat weet ik niet zeker want hij keek slechts naar het bord. Op de 11e zet schoot hij een van God en vaderland verlaten bok (vorkje met een pion met stukverlies), waar ik niet al te rouwig om was. Na al het gedoe bij de start van de partij kon ik het eerste WK punt na nog anderhalf uur spelen binnenhalen.

Gerard

Uw verslaggever hier op bezoek in Karlsbad. Foto: JdM.

Vladimir Horak

Interessant was mijn partij uit de 3e ronde tegen de Tsjech Vladimir Horak. Deze man met een FIDE-rating van 1961 vond ik een goede en interessante speler. Ook Johan kreeg een paar ronden later met hem te maken. En daar werd het eveneens een heus gevecht. Ik geef u beide partijen in de PGN-viewer.

Wit: Vladimir Horak
Zwart: Gerard de Winter

Johan

Kijkend naar fotograaf GdW: Johan de Meester (links) en Vladimir Horak uit Tsjechiƫ.

Wit: Johan de Meester
Zwart: Vladimir Horak

Rusten op de rustdag

Op de enige vrije dag, na de 6e ronde, werd er door ons niet geschaakt. Dus niet in het WK blitz- en/of rapidtoernooi. We hadden er even genoeg van en togen naar Karlsbad, 40 km ten noordwesten van Mariánské Lázně, en vervolgens naar het fraaie plaatsje Cheb, gelegen vlak aan de grens met Duitsland. In beide plaatsen werd in het centrum alles klaargezet voor het komende kerstfeest. Enorme kerstbomen werden er overeind gehesen en vele stalletjes ingericht. Het feest van 'vrede en lief zijn voor elkaar' duurt hier wel ruim een maand! Sinterklaas kennen ze hier niet, lekker makkelijk, hebben ze ook geen zwarte pietenprobleem...

Cheb

Het centrum van een 'kleurig' Cheb. En eind november staat de kerstboom er al!

Koud eten bij het diner in het restaurant van het hotel?!

Nu is er op elke organisatie van welk evenement dan ook wel iets aan te merken. Maar duurde je partij in dit toernooi wat langer dan, laten we zeggen 4 uur, dan kon je er donder op zeggen dat het eten (iedere dag was er een buffet) niet meer zo warm was, soms zelf koud. En dat er bepaalde gerechten, voornamelijk salades, gewoonweg 'op' waren. Dus zou het beter geweest zijn om de partijen 14.00 uur te starten i.p.v. 15.00 uur. Of betere cq. goede afspraken maken met de hotelmanager 'kitchenaffairs' was ook een optie. De volgende dag hebben we geklaagd bij de toernooidirectie, echter enige verbetering viel niet te bespeuren. Een minpuntje tijdens ons verblijf in een voor de rest prima hotel. Voornamelijk het ontbijt was elke morgen weer een feest! Een heerlijk smakelijk genoegen met ruime keus.

Cheb

Hotel Cristal Palace in Mariánské Lázně, ons uitstekende verblijf gedurende 13 dagen. De kerstboom stond er al na een week.

Na 8 ronden hadden we beiden 2½ punt bijeen gesprokkeld. Ik wist het in deze ronde al in de opening te verknallen maar gelukkig met vervolgens goed spel het initiatief te grijpen en voor de derde keer op rij remise te halen. Mijn tegenstander, de Tsjech Oldrich Masek, die geen woord over de grens sprak wilde van geen remise weten. Totdat hij zelf bijna in de fout ging en het zinloze van verder spelen inzag. Al die Tsjechen zijn trouwens enorme vechters, het viel me gewoon op, ook bij de andere borden, en gingen meestal tot het gaatje.

Wit: Gerard de Winter
Zwart: Oldrich Marek

Bij Johan gaat het bergafwaarts. Wat hij ook probeert, het lukt niet en alles zit tegen. Dat dit tot het eind van het toernooi zou duren wist hij toen nog niet. Zijn partij tegen de Spanjaard Javier Galvan Sarmiento ging nog lang duren, dat vermoeden kwam wel uit. Het bleek de enige keer dat ik alleen in het restaurant heb moeten eten, nou ja, zonder hem dan.

Schaakblindheid en blindenschaak

De volgende dag kwam Johan toch redelijk opgewekt aan het ontbijt, maar toen we later de partij nog eens doornamen kwam de teleurstelling terug. Want er waren wel degelijk mogelijkheden te over om de pot zelfs te winnen. De pech bleef voortduren op maandag 28 november in de negende ronde. Ook nu gebeurde er iets onbegrijpelijks. De Bressiaander verbood me te vermelden wat er zich voorviel... te verschrikkelijk ook om op te schrijven.

Ook op mijn bord gebeurde er iets wat achteraf niet te verklaren valt. Tegen de Tsjech Màry ga ik in het eindspel een slagenreeks aan waarbij ik dacht de partij te redden. Het bleek een combinatie met een "gat" te zijn.
Beide hadden niets in de gaten gedurende de slagenwisseling, maar plotseling bood mijn opponent remise aan. Hij vertrouwde het blijkbaar niet. "I'm gonna think about it" antwoordde ik nog in grote onwetendheid, maar realiseerde na wat zorgvuldig rekenwerk dat ik... een stuk ging verliezen. Ja, toen heb ik het aanbod maar aangenomen. Lucky Gérard. Mijn tegenstander vond het niet leuk toen ik het liet zien. Na het ondertekenen van de notatieformulieren bracht ik ze, als zwartspeler, naar de arbiters. Ik liep daarna nog wat rond om stoom af te blazen en zag, toen ik terug kwam bij mijn bord dat de Tsjech er nog steeds enigszins verbrijzeld bij zat. Nee schuddend en stukken verzettend...

In de laatste 2 ronden deden we er alles aan om het tij nog enigszins te keren. Ik wist nog een curieus halfje te scoren tegen een Indiër die wellicht dacht dat het een snelschaakpartij was...; hij 8 minuten, ik 40 minuten bij de gedane 20 zetten. Een heel aardige vent trouwens waarmee ik nog een half uur geanimeerd heb zitten analyseren.

blinde schakers

Ook blinde schakers en schaaksters deden mee. Hier een Roemeense bij haar blindenbordje, 1e ronde in de 65+ groep, in gevecht tegen de latere kampioene van het toernooi en tevens ex-wereldkampioene, de Georgische Nona Gaprindashvilli. (Foto: Organisatie)

Prijsuitreiking met klassieke muziek op een 'honky-tonk' piano

Over de laatste ronde schrijf ik maar niks. Goede bedoelingen waren er wel maar het werd weer huilen met de pet op. 's Avonds de prijsuitreiking op de berg in Hotel Monty. De winnaars en de nummers t/m 15 moesten bij elke groep het podium op en bij de volksliederen gingen we allen keurig staan. Een klassiek geschoolde pianiste speelde zo tussendoor werken die absoluut niet pasten bij een prijsuitreiking. Veel te somber; onbegrijpelijk haar keuze. Bovendien op een piano die 'hoognodig' gestemd moest worden. Klassieke muziek op een 'honky-tonk' piano?! Dat kan echt niet. Zou de organisatie echt gedacht hebben, dat alle oudjes al stokdoof waren...

Nu ik zo mijn artikel even doorlees, merk ik dat ik af en toe wat negatief schrijf over de organisatie. Dat is mijnsinziens terecht. Echter, dat gold zeker niet voor de vele hardwerkende medewerkers (vrijwilligers?) op de werkvloer die in zo'n grootschalig evenement onontbeerlijk zijn. Voor de man die bij de inschrijftafel zat, alle foto's nam en iedereen vriendelijk te woord stond, ook die lastige Russen en Hollanders met hun kritiek, neem ik mijn petje af!

Toen we na de afsluiting het ressort verlieten sneeuwde het. Een fraai tafereel op de berg. Voorzichtig naar beneden want een ongeluk zit in een klein hoekje. Gelukkig stopte het met sneeuwen toen we ons hotel binnenstapte. Want de volgende dag was er een lange rit huiswaarts van 865 km. Maar gelukkig zonder neerslag en 'stau' = file's! Dat was wel anders op de heenweg toen we van Keulen tot Bamberg regen hadden en een keer 'stau' vanwege een ongeluk. Eindconclusie: het was een mooi 13-daags schaakavontuur, maar ik denk niet dat we in dat oord ooit nog een toernooi zullen spelen!?

Al de partijen gespeeld in het toernooi, ook die van ons (...), en meer info, zoals gedetailleerde uitslagen + foto's enzovoort, is te lezen en te bekijken op de toernooisite: www.wscc2016.net

park

Een prachtig park met watervalletjes en links een speelwerktuig voor de kinderen. Dit allemaal vlak voor ons hotel.